Z Hoby do Ronneby

Najstarsza droga pomiędzy Hoby a Ronneby to Kongslijden - fragment wczesnośredniowiecznego traktu prowadzącego południowym wybrzeżem Bałtyku. Szlak ten ostatecznie stracił na znaczeniu w początku XX wieku, gdy zastąpiła go istniejąca do dziś asfaltowa Gamla Riksvägen oznaczona numerem 4 i biegnąca kilka kilometrów dalej na północy. W latach 70-tych ubiegłego stulecia powstała obecna szosa ekspresowa E22. Wszystkie te trasy przecinają pagórkowaty, trudno dostępny teren zwany Vierydsplatån z głębokimi polodowcowymi dolinami i licznymi niewielkimi jeziorami. Kiedyś w lesie Hoby Skog ukrywały się groźne bandy rozbójników, tak że przejazd tędy prawie zawsze wymagał uzbrojonej eskorty. Dziś jest to teren rekreacyjny z możliwością odbywania długich spacerów na łonie przyrody.

[198 km] W lewo Gamla Riksvägen. Prosto zjazd na ekspresówkę na węźle Bräkne-Hoby.
Wybierając trasę szybkiego ruchu miniemy najpierw po prawej jezioro Blanksjön (5 km, kąpielisko) a następnie za wiaduktem ponad dziką doliną Vierydsån jezioro Galtsjön (7 km, 1) z drewnianym pomostem, parkingiem, wiatami, toaletą, sezonowym barem i małą stacją benzynową Preem. Po przecięciu kolejnej poprzecznej doliny dotrzemy w końcu do węzła drogowego Ronneby Väst (10 km).
Gamla Riksvägen okrąża od południa osadę kościelną w Hoby, mija zabudowania Gimnazjum Naturbruks i zagłębia się w las Hoby Skog.  Na południe od drogi niewielkie leśne jezioro Lillasjön (2). Szlak Hobyleden prowadzi stąd nad jezioro Salsjön z sauną i kilkoma trasami biegowymi.

Dolina Vierydsån z wiaduktu na drodze ekspresowej E22

[201 km] 2 km w prawo Sjöarp - śródleśna wioska ze szkołą gimnazjalną. Punkt wyjścia na trasy spacerowe. W okolicy resztki prehistorycznej twierdzy.      
[203 km] Kilkaset metrów w lewo leśną droga dojdziemy do skały zwanej Hoby Altare. Kiedyś pełniła ona funkcje kultowe jako ołtarz ofiarny. Nieco dalej po prawej stronie drogi leśny rezerwat Trofta (3) obejmujący wzgórze nad jeziorem Nässjön.
[204 km] We wsi Trofta malowniczy młyn Näs Kvarn nad rzeką Vierydsån.
[208 km] Bredåkra. Skrzyżowanie z drogą główną 27. W prawo dojechać można bezpośrednio do centrum Ronneby przez węzeł Ronneby Väst (4 km). Skręcamy w lewo do węzła drogowego Kallinge z którego na prawo w stronę dużego osiedla satelitarnego o tej samej nazwie.
[210 km] W sąsiedztwie drogi ukryty za zagajnikiem stoi Bredåkra Kyrka (4) z kwadratową wieżą. Dojazd przecznicą w lewo wzdłuż płotu otaczającego teren portu lotniczego Ronneby. Budynek wygląda na starszy niż jest w rzeczywistości, ale podobnie jak świątynie w Saxemara i Kallinge wzniesiony został w latach 1937 - 1939 przez Herberta Kockuma w stylu imitującym duński romanizm.  Po drugiej stronie drogi duży cmentarz, stanowiący obecnie główny teren pochowków dla mieszkańców Ronneby. 7 km na północ Karlsnäsgården nad rzeką Ronnebyån. Ośrodek sportu i rekreacji z trasami narciarskimi, szlakiem kajakowym i ścieżką przygód. Do Ronneby prowadzi stąd 15 kilometrowy szlak pieszy.
[212 km] Rondo w Kallinge. W lewo (trzecim zjazdem) do terminala lotniczego i dawnej bazy sił powietrznych F17 istniejącej od 1888 roku. W prawo omijając centrum do parkingu w pobliżu rezerwatu przyrodniczego Moabacken. Fragment dawnego klifu brzegowego z okresu morza yoldiowego rozciętego przez głębokie wąwozy. Charakterystyczna katena przyrodnicza z lasem liściastym (stare buki i dęby) w niższych partiach oraz borem mieszanym na wysoczyźnie.  
[213 km] Kallinge. Osada przemysłowa nad rzeką Ronnebyån znana z działającej tutaj do 1981 roku huty miedzi założonej przez Fransa Henrika Kockuma (obecnie fabryka maszyn Kockums AB). Dzięki zakładowi Kallinge było jedną z pierwszych osad w Szwecji wyposażoną w uliczne oświetlenie.  Historyczna siedziba znajduje się powyżej mostu nad wodospadami. W parterowym ceglanym domku przy Flisevägen 5 działa natomiast niewielkie Muzeum Odlewnictwa (Gjuterimuseum, 5) obrazujące historię zakładu a także istniejącej w Kallinge fabryki emalii. Część tej drugiej ekspozycji prezentowana jest też w młynie Massmanska Kvarn w centrum Ronneby. W kilku punktach miejscowości ustawione są stare wyroby odlewnicze.
Muzeum czynne jest we wtorki między 13 a 16 oraz w soboty między 10 a 13.

Muzeum w Kallinge

Na południe od rzeki na niewielkim pagórku stoi orientowany dość oryginalnie, bo na zachód, kościół parafialny (6) oddany do użytku w 1939 roku. To kolejne dzieło architekta Fransa Henrika Kockuma - najbardziej nowocześnie wyglądający kościół z jego projektów zrealizowanych w Blekinge. Do nawy przylega wysoka wieża. Sklepienie dźwigają cztery wysokie filary z płaskorzeźbami symbolizującymi czterech ewangelistów, które imitują stare szwedzkie ryty na chrzcielnicach. W ołtarzu znajduje się obraz Olle Hjortzberga ukazujący Przemienienie Pańskie wg cytatu z Ewangelii św. Mateusza. 
W okolicach Kallinge Ronnebyån tworzy kaskadę progów wodnych. Najbliżej osady znajduje się zbudowana w 1921 roku elektrownia Brantafors o mocy 630 kW. Dojście wzdłuż szlaku Karlsnäsleden. Obszar ten jeszcze do niedawna stanowił rezerwuar wody pitnej dla mieszkańców. W 2013 roku w próbkach stwierdzono obecność substancji toksycznej z grupy sulfonianów (tzw. PFAS), która przedostała się do wody ze składowiska amunicji na terenie bazy wojskowej. Bardziej spektakularny jest wodospad Djupaklyftan (7) nieco poniżej Kallinge. Ronnebyån przełamuje się tam przez masyw skalny wąską na 1,5 m, ale za to głęboką na 18 m szczeliną. 
Wyjazd na południe Ronnebyvägen. Stacja benzynowa Statoil
W prawo poniżej drogi dojazd do dworu Djupadal powstałego w końcu XVII w. jako posiadłość rodziny szlacheckiej Vrede af Elimä. Obecnie w rękach prywatnych.
[216 km] Węzeł Ronneby Nord. Do miasta wjazd od północy Kallingevägen. 
[217 km] Ronneby.    

           
      

Bräkne-Hoby i Bräkneleden

Hoby to pospolita nazwa miejscowa w Szwecji, dlatego aby odróżnić miejscowość od innych podobnych dodano przedrostek "bräkne", czyli "paproć", odnoszący się pierwotnie do przepływającej w pobliżu rzeki i charakteryzujący roślinność na jej brzegach. W 1967 roku po ponad 100 latach funkcjonowania zlikwidowano gminę wiejską (landskommun) Hoby włączając ją do większej jednostki. Kilkanaście lat wcześniej znajdującą się tutaj siedzibę sejmiku (Bräkne Härad) przeniesiono do Karlshamnu. Nie zmienia to faktu, że istniejąca osada o charakterze małego miasteczka ma historyczne korzenie i jest największą miejscowością pomiędzy aglomeracjami Karlshamnu i Ronneby. Jest także dobrym punktem wypadowym w interesujące turystycznie obszary środkowego Blekinge.

Przystanek kolejowy na linii Karlshamn-Karlskrona leży w północnej części miejscowości przy głównej drodze Bräknevägen. Stają tu wszystkie pociągi Öresundtåg kursujące m.in. do Kopenhagi, Malmö, Kristianstadu, Karlshamnu i Karlskrony. 

Między Karlshamnem a Ronneby kursuje autobus lokalny linii 250 (Blekinge Trafiken), który zatrzymuje się na kilku przystankach w Bräkne-Hoby (najbardziej ważny z punktu widzenia turysty jest Tingsgården). Niektóre kursy docierają do stacji kolejowej oraz przystani w Järnävik.

Na południe od miejscowości w pobliżu węzła autostradowego znajduje się otoczony parkiem XVIII-wieczny dwór Hoby Kulle (1) zbudowany przez miejscowego rządcę Svena Emanuela Trädgårdha.

W XIX wieku gospodarstwo nastawiło się na produkcję towarową a wyroby mleczne eksportowano stąd za granicę m.in. do Danii i Anglii. W tym czasie powstała tu też niewielka gorzelnia. Historię dworu poznać można w sezonie letnim w czasie wycieczki z przewodnikiem. Zapewne wspomni, że miejsce to od stuleci pełniło funkcje kultowe. W epoce brązu był tu grób wikingów zwany Calmare Kulle. Z tego powodu niektórzy twierdzą, że dom jest nawiedzony. Łączą to również z tragiczną historią jednego z właścicieli. W tych warunkach to trochę osobliwe, że  gospodarstwo jest także pensjonatem turystycznym.

Nocleg wraz ze śniadaniem w cenie 495 SVK za osobę (dzieci do 12 lat płacą połowę ceny). Na miejscu kawiarnia i oranżeria, sklep z pamiątkami oraz galeria antyków. Nastrojowe wnętrza. Dania ze starej książki kucharskiej Kajsy Varg. Kontakt telefoniczny: 070 844 48 28, e-mail: info@hobykulle.se 

Kościół w Bräkne-Hoby

Wzdłuż wykładanej tradycyjną kostką brukową Haradsvägen znajdują się główne zabytki miejscowości.  Najważniejszym jest kościół parafialny (2) rozpoznawalny z daleka dzięki wysokiej, mierzącej 38 metrów wieży. Na jej szczycie umieszczony jest 3-metrowy krzyż. W chwili powstania była to największa prowincjonalna świątynia w całej diecezji Lund. Nawa mieści 1800 osób. Obecna bazylika została zaprojektowana przez Helgo Zettervalla i wzniesiona w latach 1868-1872. Mniejszy starszy kościół istniał w tym miejscu już od XII wieku.Pozostałością po nim jest wmurowane w posadzkę epitafium rolnika Pedera Torbjörnssona Schomagera zmarłego w 1651 roku. W południowej galerii znajduje się natomiast drewniana płyta odnaleziona w latach 40-tych ubiegłego wieku na terenie Skanii Obraz przedstawia pastora Larsa Schlytera wraz z rodziną. Ten żyjący w latach 1646-1729 syn burmistrza Ronneby został w czasie wojny skańskiej niesłusznie posądzony o szpiegostwo i uwięziony w twierdzy karlshamnskiej. Zwolniony po roku powrócił do splądrowanej parafii. Z początku XIII wieku pochodzi chrzcielnica wykonana z piaskowca Åhus przez artystę należącego do kręgu Maglehem. Wyróżnia ją podwójny ornament na obwodzie kielicha oraz wyobrażenia czterech lwów na stopce. Prócz tego w przedsionku wystawione jest skrzydło starych drzwi kościelnych. We wnętrzu zwracają uwagę przede wszystkim pastelowe obrazy bornholmskiego malarza Paula Höma. W absydzie ponad ołtarzem ukazany jest tronujący Chrystus a na emporach z boku nawy apostołowie. Trzy inne obrazy przedstawiają Wjazd Chrystusa do Jerozolimy, Judaszowy pocałunek i Jezusa przed Piłatem. Z tyłu nawy znajdują się monumentalne organy zbudowane przez C. A. Johanssona z Broaryd powstałe równocześnie z kościołem a potem kilkukrotnie remontowane. Ich głębokie brzmienie wraz z doskonałą akustyką powoduje, że świątynia jest często gospodarzem koncertów.  
Budowla otoczona jest dużym cmentarzem na którym spoczywają zasłużeni obywatele parafii. Jednym z nich był wspomniany wyżej Sven Emanuel Trädgårdh, który zasłynął jako innowator w dziedzinie rolnictwa oraz inicjator rozmaitych lokalnych przedsięwzięć takich jak szkoła czy przystań barek rzecznych. Był pierwszym lokatorem dworu Sonekulla siedziby miejscowego tingu. Znajduje się on na skrzyżowaniu dróg na południe od kościoła parafialnego. W sąsiedztwie znajdziemy jeszcze kilka wiekowych wiązów zasadzonych przez rządcę. W tej części Bräkne-Hoby w starym parku "gdzie rosły piękne brzozy" Carl Pagels założył jedną z najstarszych w Szwecji szkół średnich (3).  Historyczna siedziba pochodzi z 1844 roku. Na skwerze przed głównym ceglanym gmachem liceum ustawione są posągi Pera Hasselberga przedstawiające symbolicznych siewców. Bräkne-Hoby do dzisiaj jest ważnym centrum edukacyjnym. Oprócz wspomnianego liceum znajduje się tutaj jeszcze gimnazjum rolnicze i dwie szkoły podstawowe w tym jedna z nich znajdująca się przy Haradsvägen na północ od kościoła została założona w 1844 roku. W kompleksie wyróżnia się najstarszy drewniany budynek oraz nowszy gmach zwany od białego koloru elewacji Vita Skolan. 

Biblioteka w Bräkne-Hoby

Przy skrzyżowaniu Haradsvägen i Parkvägen znajduje się ciekawy budynek gminnej biblioteki (4) i domu kultury zbudowany w stylu secesyjnym w 1910 roku wg projektu Svante Svenssona. Dom posiada cztery zupełnie odmienne elewacje, charakterystyczne łuki w zwieńczeniu i fikuśne schody. Pierwotnie mieściła się tutaj siedziba banku oraz centrala telefoniczna. Na zapleczu niewielki niedawno zrewitalizowany ogród zwany Svenmanska Parken. Naprzeciwko tuż przy Kyrkovägen znajduje się niewielkie lokalne muzeum związane z sąsiednią parafią, które zwiedzić można w letnie niedziele.

Na północ od Bräkne-Hoby w kierunku łagodnych wzgórz ciągnie się dolina rzeki Bräkneån wzdłuż której wytyczono kilkunastokilometrową pętlę rowerową znakowaną tabliczkami w kolorze zielonym. 

Start z placyku naprzeciwko stacji kolejowej. Jedziemy wzdłuż Mölleskogsvägen w kierunku rzeki, którą przecinamy przy dawnym młynie Evaryds Kvarn [1,3 km]. Przez wiele lat trwały spory o możliwość korzystania z mostku przez okoliczną ludność, który znacznie skracał drogę do miasteczka. Inna kłótnia pomiędzy sąsiadami dotyczyła dostępu do energii wodnej. Dalej w prawo w górę doliny. Niebawem oznakowana ścieżka do skalnego rumowiska na stoku wzgórza zwanego Trollakyrka (5). Wielkie bloki kamienne są śladem dawnej obecności lodowca ponad doliną Bräkneån. Starodrzew. Za przysiółkiem Tokaryd droga opuszcza dolinę rzeki i wznosi się na jej zachodni skłon. Docieramy do Hjälmsa [5,0 km]. We wsi zachowało się kilka starych farm z charakterystycznym układem zabudowań mieszkalnych i gospodarczych. Obejście podzielone zostało płotkiem na część rekreacyjną i gospodarczą. Staw w miejscu dawnej żwirowni. Skrzyżowanie z drogą nr 643 [5,7 km]. 700 m w prawo w Dönhult przy moście nad Bräkneån działały dawniej młyny drzewne, chlebowe oraz fabryka tytoniu (obecnie magazyn z odzieżą i obuwiem). Po wschodniej stronie drogi podziwiać można piękny przykład skalistego stromego ozu (6) powstałego w miejscu, gdzie rzeka podlodowcowa wypływała na nizinę nadmorską. Skręcamy w lewo w górę doliny. Po 500 metrach powinniśmy zboczyć na prawo w drogę gruntową prowadzącą do rezerwatu Lillagärde (7). Zachowały się tutaj fragmenty naturalnych lasów mieszanych a bliżej rzeki płaty zarośli leszczynowych. Pewną osobliwością jest żyjąca w Bräkneån skójka perłorodna (Margaritifera margaritifera) - małż  z muszlą podobną nieco do spotykanego na polskich plażach omułka. Mijamy bystrza Hjälmsafallen [8,6 km]. Młyny stojące tutaj należały kiedyś do położonej parę kilometrów niżej wsi. Jedziemy dalej przez las asfaltową drogą 624, którą opuszczamy na kolejnym skrzyżowaniu wybierając gruntowy trakt do młyna Trånhem [8, 9,7 km]. To jedyny działający do dziś zakład wodny nad Bräkneån. Założony został najprawdopodobniej w połowie XVIII w. a jego nazwa nawiązuje do miasta Trondheim w Norwegii. Śródleśny staw. Wracamy na drogę 643 prowadzącą tutaj wśród urozmaiconego krajobrazu wąską doliną rzeczną. 

Näckahallen i rezerwat Björkeryd

Po prawej w korycie spoczywa duży głaz zwany Näckahallen (9), z którym z dawien dawna związane były rożne miejscowe przesądy. Rzeka rozlewa się dość szeroko. Podmokłe łąki i pastwiska nad jej brzegami objęte są ochroną w rezerwacie Björkeryd. [11,5 km] Centrum wsi o takiej samej nazwie. Kiedyś był to punkt przeładunku drewna z lasów Smålandu zwożonego do przystani w Järnavik. Leżał on na granicy regionu uprawnego i leśnego. Szlak prowadzi dalej ku północy boczną drogą do Örseryd. Wzdłuż drogi zachowało się kilka pasterskich bud. Dawniej trakt przedzielały liczne zagrody. Ścieżka na prawo doprowadzi do starego młyna stemplowego nad rzeką w miejscu zwanym Bårabygd. W lewo dróżka na mostek w kierunku wsi Sävsjömåla. W Örseryd [16,1 km] do 1925 roku działała fabryka dachówek przeniesiona następnie do Karlshamnu. Dzisiaj ta położona na uboczu wieś pozwala na podziwianie naturalnych krajobrazów wzdłuż brzegu rzeki. W przeszłości istniało tutaj jezioro, którego pozostałościami są podmokłe łąki nad brzegami Bräkneån. Na północ od wsi znajdują się 2 stare młyny. Do Björkeryd możemy powrócić dłuższym o kilka kilometrów wariantem przez położone na wysoczyźnie wsie Raskamåla i Svalehult. Poniżej tej drugiej w otoczonej lasem farmie przytulna kawiarenka.      

               

Z Karlshamnu do Hoby

Obecna trasa ekspresowa E22 biegnie w głębi lądu zostawiając na boku główne miejscowości. Równolegle do dwupasmowej szosy prowadzi stary szlak drogowy (Gamla Riksvägen) łączący główne miejscowości w tej części Blekinge jak również linia kolejowa Karlshamn-Karlskrona. Atrakcje znajdują się często nieco dalej od samego traktu przy bocznych drogach - bliżej wybrzeża leży piękny zwierzyniec w Eriksbergu, a w głębi lądu rozciągają się urozmaicone krajobrazowo tereny z jedną z najpiękniejszych dróg wiejskich w Szwecji. 

Wyjazd z centrum Karlshamnu ulicą Ronnebyvägen odbiegającą od staromiejskiej obwodnicy w okolicach teatru. Po prawej nad samym morzem wypoczynkowa dzielnica Kollevik z kąpieliskiem i kempingiem. Po lewej tarasowa zabudowa na stoku wzgórza Pengaberget. 

[180 km] Lindenborg. Przejeżdżamy pod wiaduktem linii kolejowej Karlshamn-Karlskrona. W prawo nad otoczone lasem niewielkie jezioro Lindenborgssjön o skalistych brzegach. Łowisko pstrąga. 

[183 km] Tokaryd. Węzeł drogowy Karlshamn Öst. Do tego miejsca można dojechać wyjeżdżając z Karlshamnu przez obwodnicę biegnącą po północnej stronie miasta. W prawo zjazd na ekspresówkę. Prosto stara droga regionalna zwana Gamla Riksvägen. 

[184 km] Aplakärr. 4 km na zachód Granefors. Nad rzeką Mieån istniała tutaj od XVIII wieku huta miedzi sprowadzanej na miejsce nawet z Falun. Zachował się kompleks ceglanych budynków fabrycznych w części funkcjonujących dalej jako magazyn industrialny.

[185 km] Hällaryd. Centrum osady leży na łagodnym stoku wzgórza po lewej stronie drogi. Otoczony cmentarzem parafialnym okazały kościół neoromański (1) z nawą na planie kwadratu z 1878 roku. Po północnej stronie zachowały się resztki fundamentów dawnej średniowiecznej świątyni. Wewnątrz mieści się neogotycki ołtarz z białymi posągami aniołów oraz utrzymane w podobnym stylu organy firmy Setterquist. W tylnej części nawy wisi portret pastora Matsa Jörgena Kocka wraz z rodziną, który ufundował także drewniany krucyfiks oraz pięknie zdobioną chrzcielnicę datowaną na 1649 rok.

Na północ odgałęzienie drogi do Halahult (13 km, patrz niżej). Po drodze w okolicy Persgärde kilka leśnych obszarów chronionych. Bory sosnowe i lasy bukowe nad brzegami niewielkich polodowcowych jezior.

Kościół neoromański w Hällaryd i ołtarz z kościoła w Åryd

[186 km] Trensum. W dół wzgórza prowadzi droga w kierunku przystani białej floty i mariny w Matvik (4 km). Z nabrzeża rozciąga się widok na wyspy szkierowe. Na pierwszym planie zabudowana jednorodzinnymi willami wysepka Kälvö.

MF Vindskär i MF Tuva pływają w sezonie letnim na wyspy archipelagu karlshamnskiego (Tjärö i Tärnö) oraz na nabrzeże w Karlshamnie. MF Anemon od kwietnia do października utrzymuje połączenia z mniejszymi przystaniami na archipelagu (Hallö, Ekö, Joggesö, Tärnö, okazyjnie też Östra Bokö i Fölsö). Bilety zakupuje się na pokładzie. Honorowane są karnety 20-przejazdowe oraz karta Blekinge Trafiken.

[190 km] Åryd. Centrum miejscowości na lewo drogą pod górę. Ponad doliną rzeczki Årydsån wznosi się elegancki neoromański kościół parafialny (2) noszący w średniowieczu wezwanie św. Urszuli. Obecny zbudowany w 1873 roku charakteryzuje się przestronnym jasnym wnętrzem i symbolicznym obrazem Josefa Svanlunda w ołtarzu ukazującym Chrystusa Zmartwychwstałego. Na południu węzeł autostradowy i zatoka Guövik (1 km). Kąpielisko. Drewniany pomost i hotel w starym dworze z widokiem na Bałtyk.

2 km dalej na południe Eriksberg (3). Dawna posiadłość arystokratycznej rodziny Westfeltów zwana kiedyś Mara Gård. Obecną nazwę przyjęła od generała gubernatora Erika Ruutha, który nabył ją w 1775 roku. Jedna z największych w Skandynawii - 900 hektarowa zagroda dla dzikich zwierząt została założona w 1938 roku przez przyrodnika i producenta filmowego Bengta Berga. Od 1976 roku teren ma status rezerwatu  przyrodniczego. Obecnie urządzono tutaj park safari w którym spotkać można m.in. dziki, daniele, muflony, rozmaite gatunki jeleni a nawet żubry. Oprócz wielkich ssaków bogata jest także awifauna, spotkać można liczne drobne gryzonie, nietoperze oraz owady (w tym 500 gatunków chrząszczy). Dodatkową atrakcją jest malownicze jezioro Färsksjön z okazami czerwonych lilii wodnych. Trasa wycieczki trwa około 2 godziny i biegnie przez zróżnicowane uroczyska leśne, bagienne oraz otwarte przestrzenie z widokiem na morze. Na miejscu luksusowy hotel i restauracja. 

Eriksberg. Nad zatoką

Park otwarty jest w sezonie letnim między 12.00 a 19.00 z możliwością pozostania na tym terenie do 21.00. Atrakcja jednak raczej dla finansowych krezusów. Szczególnym dowcipem może się wydać reklama towarzysząca wynajmowi terenowych wozów obsługujących teren safari za jedyne 3200 SVK plus opłaty za wstęp. "Po co jechać do Afryki skoro można do Blekinge". Tyle, że koszty takiej kilkugodzinnej wycieczki to 1/3 kosztów 10-dniowej wyprawy na czarny kontynent. Sam wstęp do zagrody to cena 180 SVK dla osoby dorosłej. Zniżki dla dzieci i młodzieży. Dzieci poniżej 8 lat mają wstęp bezpłatny. Psy mogą wjechać na teren parku jedynie w samochodzie trzymane na smyczy. Telefon 045 456 43 30, e-mail: reception@eriksberg.nu, strona web: http://www.eriksberg.nu

[191 km] Märserum. Na północ prowadzi jedna z piękniejszych i najbardziej urozmaiconych krajobrazowo dróg w Blekinge w kierunku Halahult (12 km). Z początku biegnie wśród otwartego krajobrazu wiejskiego a następnie leśnym grzbietem w pobliżu niewielkich jezior Trehörnan, Kroksjön i Bråtasjön. Przy drodze liczne wychodnie skalne oraz kamienne bloki, m.in. Tummastenen (5) gdyby nie mech wyglądający jakby dopiero co spadł z ciężarówki.  We wsi Törneryd (2 km) przykłady tradycyjnej architektury wiejskiej. XVIII-wieczne rzędy zagród koncentrujące się wzdłuż drogi zachowały się też w położonej w sąsiedniej dolinie wsi Djurtorp. W starej szkole mieści się obecnie kolekcja dawnych narzędzi i sprzętu gospodarstwa domowego (hembygdsgård, 4). 

Dawna szkoła w Törneryd

12 km Halahult w centrum mikroregionu zwanego Halasjöbygd. Niewielki skansen (6) z muzeum szkolnym otwieranym na życzenie. Na zachód od wsi dawny gaj ofiarny z licznymi blokami kamiennymi na których wyryto pogańskie symbole.  Odnaleźć można zarys ludzkiej stopy oraz wgłębienie przypominające dłoń.

13 km. Zachodni kraniec rynnowego jeziora Lilla Öjasjön. Kąpielisko strzeżone.

[192 km] Po minięciu przejazdu kolejowego i wiaduktu drogi szybkiego ruchu E22 powracamy na Gamla Riksvägen, w którą skręcamy na lewo za drogowskazem na Ronneby. Prosto wieś Köpergårda nad niewielką zatoką Bjärnöfjorden. Kąpielisko z piaszczystą plażą. Klify.

Przy wjeździe do wsi pensjonat agroturystyczny Stockrosen. Pokoje 2-osobowy i 4-osobowy. Śniadanie w cenie noclegu. Łazienka z sauną. Kontakt pod numerem telefonicznym 0708 28 76 30, e-mail: linda.petersson@svedala.se, ewentualnie przez stronę Facebooka

[193 km] Za wiaduktem szosy E22 otwiera się po lewej stronie widok na charakterystyczny wał skalny Dallhejaberget (7) o prawie pionowych stokach. Grzbietem prowadzi dalekobieżny szlak pieszy Blekingeleden.

[194 km] Koło przystanku Gundlatorp przekraczamy granicę gmin Karlshamn i Ronneby.

[196 km] Evaryd. W prawo droga w kierunku Järnävik i Saxemara. Inny "nadmorski" wariant dojazdu w okolice Ronneby (patrz).

[197 km] Mijamy most w zakolu szeroko rozlanej rzeki Bräkneån opływającej skaliste wzgórze Ekbacken. Nieco dalej skrzyżowanie dróg. W lewo droga do centrum Bräkne-Hoby. 

Stacja benzynowa samoobsługowa St1.   

Do Hoby można też wjechać kolejną drogą w lewo zaraz za wiaduktem kolejowym. Dotrzemy wtedy bezpośrednio do osady kościelnej.