Środkowe Åsunden

Ta część akwenu nazywana bywa Storsjön. Jest to usiany wyspami labirynt wodny z odnogą prowadzącą na  wschód na jezioro Björkern i do Drabo.  Najszersza i najgłębsza część akwenu (max 63 m), znana z wielkich szczupaków, niezamarzająca całkowicie nawet zimą. Podobnie jak Björkern, które uważane było kiedyś nawet za najgłębszy zbiornik wodny w Östergotlandii. Kraina widokowych skalistych wzgórz, głębokich dolin i wodnych przestrzeni w opisach porównywana bywa do Szwajcarii Saksońskiej. Charakterystycznym punktem startowym jest przesmyk i most Råsöbron przez który prowadzi droga główna 134 z Åtvidabergu do Kisy. Miejsce to najlepiej obejrzeć można z brzegów niewielkiej przybrzeżnej wysepki Maria Öar na którą prowadzi ścieżka przez wąską zadrzewioną groblę.

Råstorp

Przyjemne kąpielisko w zatoczce osłoniętej od północy wzgórzem. Parking. Widoki na jezioro.

Utdala

XIX-wieczna farma (1) z piętrowym domem mieszkalnym na niewielkim skalistym pagórku ponad zatoką jeziora Åsunden oraz szeregiem budynków gospodarczych na zapleczu. Naprzeciwko zalesiony ostrów Baggholmen a w głębi brzegi wyspy Granö. Hodowla kuców szetlandzkich.

Björkern z okolic kawiarni na Valö/Åsunden spod farmy Utdala

Oppeby

Miejscowość na przesmyku pomiędzy jeziorami Åsunden i Nimmern. Widok na oba akweny ze wzgórza kościelnego. Drewniany kościół stał w tym miejscu już w średniowieczu. Jest wzmiankowany w  1300 roku w kronikach diecezji Linköpingu. W 1760 roku zbudowano obecną jednonawową kamienną świątynię (2). Wieża ma hełm oraz najwyższe piętro drewniane. We wnętrzu znajduje się wielki obraz ołtarzowy XVIII-wiecznego portrecisty Carla Friedricha Brandera namalowany dla kościoła w Asby. Przedstawia Pokłon pasterzy w barokowym sztafażu. Obok ambona z reliefem Jonasa Berggrena Chrystus z Samarytanką przy studni. Kilka starych drewnianych rzeźb. Na cmentarzu odnajdziemy szlacheckie kapliczki grobowe. Naprzeciwko bocznej drogi do Rimforsy stoi skromny dwór szlachecki Stjärnevik zamieszkiwany w przeszłości przez miejscowego diakona.

Kościół Oppeby

Ekelid Hembygdsgard

Niewielki lokalny skansen (3) stworzony na miejscu XVIII-wiecznej zagrody żołnierskiej zamieszkanej do lat 50-tych. Stara leśniczówka, stodoła, szopa i kuźnia z Frössvik. Kolekcja sprzętów rolniczych i rękodzieła. Stare drewniane łodzie z Drabo oraz wozy konne. Ogród z widokiem na jezioro Åsunden.

Frössvik Herrgård

Parterowy dwór z XVIII wieku w stylu karolińskim. Stare budynki gospodarcze. Sielska okolica. Z pobliskiego wzgórza Knastraberget panoramy na jezioro Åsunden.

Bjuggö, Lindö, Gårdsö, Kölvö 

Grupa wysp w środkowej części Åsunden. Ta pierwsza jest największą na jeziorze, bardziej znana jest jednak inna Bjuggö położona w pobliżu Hycklinge. Gospodarstwo rolne. Tereny łąkowo-leśne.

Ryda

Wioska położona na południowym brzegu środkowego Åsunden w otoczeniu skalistych zalesionych wzgórz. Rezerwat przyrody chroni fragment boru świerkowego oraz jego łąkowe otoczenie. Na skraju lasu potężne dęby, osiki i brzozy. W pobliskiej wiosce Hagla tuż przy drodze do Björkfors znajduje się cmentarzysko z epoki żelaza (6). 

Dawna stacja benzynowa BP w Björkfors

Björkfors

Osada letniskowa położona malowniczo na przesmyku pomiędzy jeziorami Åsunden i Björkern w otoczeniu zalesionych wzgórz. Lustra wody obu akwenów znajdują się na różnych wysokościach i łączy je ciek spiętrzony kaskadą o wysokości około 6 m. Poniżej leży przystań nad jeziorem Åsunden. W centrum w gospodarstwie Lindgården znajduje się galeria sztuki. Przy wjeździe od północy zwraca uwagę niewielka oldskulowa stacja benzynowa BP z 1955 roku zbudowana z prefabrykatów firmy Gullringshus (4). Obecnie wystawa muzealna. W sklepie nabyć można rozmaite akcesoria samochodowe oprócz benzyny. Latem odbywają się tutaj imprezy tematyczne i koncerty rockowe. Wnętrze otwierane na zamówienie.                                Kontakt pod numerem telefonu: 0740 349 91 61 lub 070 658 05 56, e-mail: nostalgimacken@outlook.com

Schronisko turystyczne wraz z wypożyczalnią kajaków. 36 miejsc noclegowych w 11 pokojach. Otwarte przez cały rok. Zameldowanie po 16.00. Ceny noclegu dla dorosłych 285 SVK, dla dzieci 175 SVK. Zniżki dla członków STF i International Host. 

Valö

Skalista wysepka przy wysokim brzegu jeziora Björkern połączona groblą ze stałym lądem (5). Od 1956 roku znajduje się tutaj restauracja, kawiarnia i estrada taneczna. Kąpielisko. Widoki na jezioro i otaczające go wzgórza. Powyżej wyspy duże prawie 100-metrowe urwisko Korpberget. Ścieżka spacerowa ubezpieczona jest linami w eksponowanych miejscach. Platforma widokowa. Pozostałości prehistorycznego grodziska. Bogate lasy z dębem, świerkiem, lipą i klonem. Na drzewach rzadki porost Fuscopannaria mediterranea. Rezerwat przyrodniczy. Zejście możliwe w kierunku Hulebo (inny rezerwat przyrodniczy) lub Odrygsbacken do centrum Björkfors.

Ävjeboda

Niewielka wioska na północ od Björkfors z tradycyjnymi XIX-wiecznymi zagrodami. Najstarsza jest chata zwana Klockarebostället. Stary krajobraz kulturowy

Bråtberget

Rezerwat przyrodniczy (7) po północnej stronie jeziora Björkern. Lasy iglaste i mieszane na stromych stokach. Murawy naskalne. Mchy i porosty. W zagajnikach rośnie rzadka wyka grochowata (Vicia pisiformis) z żółtymi lub fioletowymi kwiatami. Ścieżka turystyczna o długości 2,5 km.

Idhult

Stara wieś położona wysoko na grzbiecie morenowym ponad jeziorami Nedre i Övre Emmaren. Malownicza panorama z zalesioną górą Borgkullen rozdzielającą oba akweny. W średniowieczu na wierzchołku tego wzgórza znajdowała się strażnica obronna. Rezerwat przyrodniczy (8) z kilkoma szlakami przechadzkowymi i ścieżką edukacyjną. Stare łąki i pastwiska z bogatą florą kwiatową charakterystyczną dla środowisk nawapiennych lub nadmorskich. Najbardziej rozpoznawalne są kwitnące w maju lub czerwcu storczyki zwane w Polsce kukułką bzową (Dactylorhiza sambucina), a w Szwecji bardziej romantycznie Adamem i Ewą. Fioletowe przetaczniki, żółte rozchodniki, bodziszki krwawe, białe pierwiosnki lekarskie, a także rośliny zielarskie, m.in. pospolite oregano, ciemiężyk białokwiatowy czy kokorycz wonna. Polne kopce kamienne. Wypas kulturowy.

Drabo Brunn

Drabo

Wieś na granicy Östergotlandii i länu Kalmar na wschodnim krańcu jeziora Björkern. Na zboczu opadającym w kierunku akwenu znajduje się lecznicze źródło mineralne (9). Zostało przebadane przez lekarza wojskowego Magnusa Appelberga w 1871 roku i udostępnione kuracjuszom, którzy docierali tu drogą wodną przez kanał Kinda albo dorożką ze stacji kolejowej w Överum. Uznano że można tu leczyć anemię i choroby żołądka.  Powstały łaźnie oraz hotel uzdrowiskowy. Tego typu przedsięwzięcie nazywano "rolniczym zdrojem". Nie okazał się on jednak rentowny zapewne ze względu na oddalenie od miasta. Z Linköpingu droga na miejsce trwała około 10 godzin. Uzdrowisko zamknięto w 1888 roku. Zachowały się fundamenty łaźni oraz wyremontowana niedawno altana nad samym źródełkiem. Woda jak najbardziej nadaje się do picia. Widok na jezioro. Poniżej na zboczu znajdują się tzw. doły smołowe w których kiedyś produkowano lepik z tarcicy sosnowej. 

Tyllinge

Miejscowość położona w pobliżu długiego rynnowego jeziora Tynn już w länie Kalmar. Drewniany dwór szlachecki (10) wzmiankowany był po raz pierwszy w 1318 roku jako tzw. wolnizna (szwedzkie frälsegård). Dźwignięty został z ruiny podczas remontu w latach 1937-1938. Przy gospodarstwie znajdował się tartak oraz piec do wypalania wapna. Obecnie na stawie przemysłowym znajduje się fontanna. Zaniedbany park angielski przechodzi w rezerwat przyrodniczy. Bory sosnowe i lasy mieszane. Plaża nad niewielkim jeziorem Man.            

Kisa część 2

  

KISA 3,8 tys. mieszkańców

"Zielone wzgórza ponad Kisą" mógłby zaśpiewać szwedzki odpowiednik Wojciecha Gąssowskiego. Może na przykład urodzona właśnie tu w miasteczku na pojezierzu Anna-Karin Magnusson znana pod pseudonimem Kisa piosenkarka i aktorka, w latach 70-tych uznana za szwedzką odpowiedź na Janis Joplin. Sama nazwa miejscowości odnosi się do staroskandynawskiego rdzenia opisującego teren pagórkowaty i pełen wybrzuszeń. Zalesione granitowe garby wznoszą się nad wąską doliną Kisaån i jeziorami Kisasjön oraz Hargsjön. Piękne widoki podziwiać można z  położonej na północy Klackberget, na wschodzie Starberget czy Singelberget, albo Björkeberget na zachodzie z wieżą wodną na szczycie. Najbliżej centrum leży jednak stroma góra Borgarberget (1) na którą prowadzi od północy droga zwana Kärlekstigen (Szlak Miłości). Kiedyś na szczycie znajdowała się twierdza zwana fornborgiem broniąca południowej granicy państwa Swewów. Wprawne oko dostrzeże jeszcze na skalnych wygładach jej ślady. Ze wzgórza roztacza się dookolna panorama miasteczka. Dostrzec można położoną najbliżej wieżę kościelną, zakłady drzewne nad Kisasjön i kilka innych interesujących budynków w centrum miejscowości.

Kościół Kisa Kyrka z Borgarberget

Kościół parafialny (2) ma założenie średniowieczne, ale obecny kształt przybrał po przebudowie w XVIII wieku. W latach 1772-1774 dostawiono wieżę nakrytą charakterystycznym zakrzywionym hełmem, właściwym dla klasycyzującego nurtu architektury szwedzkiej tamtego okresu. Pierwotnie na czubku znajdował się duży wiatrowskaz w kształcie koguta przeniesiony na dach plebanii. W środku wieży mieści się mechanizm zegarowy oraz trzy dzwony (w tym największy z wizerunkiem Chrystusa i sześciu apostołów wraz z tekstem hymnu Soli Deo Gloria). W klasycystycznym ołtarzu głównym znajduje się duży obraz Pera Hörberga przedstawiający adorację pasterzy. Został on w zasadzie namalowany dla kościoła w Skärstad, ale następnie przeniesiony do Kisy. Duża ambona wykonana została przez Jonasa Berggrena z Målilla. Pozłacane płaskorzeźby przedstawiają Chrzest w Jordanie, Maryję z Dzieciątkiem oraz Chrystusa w ogrodzie Getsemani. Warto zwrócić uwagę na liczne kartusze herbowe na ścianach oraz dwa prospekty organowe. Pod dachem galerii odsłonięto fragmenty malowideł z początku XVIII wieku, którymi pokryty był stary strop. Kościół otacza duży cmentarz wraz z salą spotkań wspólnoty. Dzisiejszym centrum miejscowości jest plac zwany Stora Torget. Śladów historii jest tu raczej niewiele, choć wokół znajdziemy kilka budynków użyteczności publicznej, m.in. bibliotekę i siedzibę władz gminnych. Plac zdobi dość ekstrawagancka pozłacana figurka przedstawiająca boginię płodności, trochę w typie paleolitycznej Wenus z Willendorfu. Znajdziemy tu również charakterystyczne dla wystroju miasteczka kosze kwiatowe. W piątki odbywa się tutaj tradycyjny targ. Można wtedy nabyć rozmaite lokalne produkty, w tym dżemy i marmolady z gospodarstwa ekologicznego Harg Odlarna zlokalizowanego na wysoczyźnie na północnych peryferiach Kisy. Najważniejsza historyczna ulica osady, czyli Storgatan leży na wschód od rynku za linią kolejową. Wjeżdżając do  miasta od strony Linköpingu najpierw miniemy wysoki czterokondygnacyjny dom z narożnymi wieżyczkami zwany Sveahuset (3). Jako jedyny ocalał z pożaru jaki dotknął tą część miasta. Wyróżnia się także położony po prawej stronie drogi gmach Östergotland Enskilda Bank z marmurowym kartuszem herbowym na fasadzie. Dyrektorem tego oddziału był w przeszłości Erik Hjort, lokalny myśliwy, dziennikarz i radny powiatu. Pochowany został wraz ze swoją żoną w ceglanym grobowcu (8) znajdującym się u podnóża wzgórza Starberget na południe od Kisa. Nie jedna to znana postać związana z Kisą. Warto wspomnieć także o aktorce Karin Inger Nilsson rozpoznawanej na całym świecie z roli Pippi Langstrumpf w serialu telewizyjnym z przełomu lat 60-tych i 70-tych XX wieku.

Storgatan i Café Columbia

Naprzeciwko banku znajduje się stary drewniany domek pomalowany typową dla Szwecji czerwoną farbą z Falun. Mieści się w nim kawiarnia Columbia (4) oraz niewielkie muzeum emigracyjne pokazujące fotografie, listy i rozmaite pamiątki związane z tutejszymi przesiedleńcami, którzy wyjechali na stałe do Stanów Zjednoczonych. Ciekawym eksponatem jest tzw. mówiący obrus (den talande duken) opisujący historie szwedzkich kolonistów. W 1845 roku tutejszy rolnik Peter Cassel wyjechał z całą rodziną i służbą za ocean i osiadł w nowej osadzie w stanie Iowa. Jego entuzjastyczna relacja spowodowała wzrost zainteresowania podobnymi przedsięwzięciami w okolicy. W 1846 roku miejscowy aptekarz Carl Gustaf Sundius założył specjalne biuro emigracyjne, które organizowało wyjazdy kolejnych chętnych do "wolnej Ameryki". W latach 1845-1920 z północnego Småland wyjechało ponad 6000 ludzi. Sama kawiarnia powstała natomiast w 1921 roku na miejscu dawnej apteki. Przez wiele lat prowadziła ją repatriantka Dorothea Florén. Oprócz dobrej kawy  w ogródku z widokiem na rzekę można tu zrobić zakupy w sklepiku z lokalnymi wyrobami. Po drugiej stronie doliny znajduje się prawdopodobnie najstarsza część osady. Na Tingshustorget stoi dawny parterowy budynek miejscowego sądu i administracji wzniesiony z pruskiego muru w 1822 roku. W zachodniej części domu znajduje się wielka sala w której odbywały się rozprawy. Inne historyczne budynki znajdują się w lokalnym skansenie (Kisa-Västra Eneby Hembygdsförening, 5) położonym w dzielnicy Bergdala w sosnowym lesie nad jeziorem Kisasjön. Przeniesiono tutaj m.in. duży dwór z Hovby pochodzący z XVII wieku. We wnętrzach podziwiać można bogatą ekspozycję dawnych przyborów i narzędzi wiejskich ukazujących kulturę ludową krainy pojeziernej położonej przy granicy Östergotlandii i Småland. Muzeum posiada także dużą kolekcję starych fotografii ukazujących życie mieszkańców regionu i przemiany w krajobrazie. Nowa wystawa mieści się w dawnej stodole z Falerum, przeniesionej na nowe miejsce w 2007 roku. 

Adres: Enebygatan 29, 59038 Kisa. Informacje na temat możliwości zwiedzania skansenu pod telefonem 072 543 95 56 lub adresem mailowym  info@kisahembygdsgard.se. Wycieczka z przewodnikiem w cenie 40 SVK. 

Lokomotywownia

Ciekawym zabytkiem jest niedawno odrestaurowana lokomotywownia (6) zbudowana w 1901 roku i znajdująca się w południowej części dzisiejszej stacji kolejowej. Niewielki zakład służący do drobnych napraw został wzniesiony w gotycyzującym stylu przypominającym mały zamek wraz z wieżą ciśnień i zwrotnicą. Na południe od miasteczka na stokach wzgórza Tolvmannabacken (7) powstał ośrodek narciarski z czterema wyciągami oraz siedmioma trasami zjazdowymi. Znajduje się tutaj oświetlony stok slalomowy, dziecięcy tor saneczkowy oraz tor do jazdy po muldach. Szkoła snowboardowa i narciarska. Przy parkingu restauracja i sauna. Dojazd z centrum Kisy wzdłuż Ydrevägen, Industrivägen i Tolvmannavägen. 

          

Kisa część 1

 

 

KISA 3,8 tys. mieszkańców

Stolica gminy Kinda to punkt wypadowy zarówno na szlak wodny Kanału Kindańskiego jak i na pojezierze Sommenbygd z największym jego akwenem położonym kilkadziesiąt kilometrów na zachód od miasteczka. Od dawna było to miejsce strategiczne: tu lokowano najlepsze karczmy przydrożne, tu rezydował królewski namiestnik. W XIX wieku region na pograniczu Östergotlandii i Småland stanowił istotny ośrodek emigracji zarobkowej do Stanów Zjednoczonych. Zorganizowano tutaj pierwsze w kraju biuro turystyczne, które zajęło się organizacją takich wyjazdów. Świadectwem z tego okresu jest zarówno muzeum poświęcone szwedzkiemu osadnictwu za oceanem, jak i odbywający się corocznie Tydzień Amerykański. Kisa to niewielkie kilkutysięczne miasteczko otoczone zielonymi wzgórzami oraz kilkoma jeziorami, kiedyś lokalny ośrodek przemysłu drzewnego, papierniczego i obuwniczego, obecnie ważne centrum sportów zimowych z największym w Östergotlandii stokiem narciarskim na wzgórzu Tolvmannabacken. 

Stacja kolejowa na linii Kustpilen z Linköpingu do Kalmaru przez Vimmerby i Hultsfred. Pociągi kursują mniej więcej co dwie godziny w obydwu kierunkach. Niewielka poczekalnia, automat biletowy, WC, jeden peron. Po zachodniej stronie stacji główny przystanek autobusowy. Przystają tutaj zarówno linie Östgotatrafiken kursujące do Linköpingu i Hycklinge jak i linia 581 Kalmar Länstrafik jadąca do Vimmerby. 

Parkingi: przy stacji kolejowej (Kasbacksvägen) - 24h, przy supermarkecie Hemköp (róg Torggatan i Grönedegatan),  Storgatan 10 - niewielki parking w zaułku w sąsiedztwie Café Columbia, Storgatan 28

Stacje benzynowe:  Ingo, Östgötagatan 2, przy wyjeździe na wschód w kierunku Åtvidabergu; St1, Västra Vägen 2, najbliżej centrum, w sąsiedztwie stacji kolejowej i salonów samochodowych, Tanka, Kalmarvägen 20, przy salonie Volvo.

Dawny zajazd, obecnie hotel w Kisa

Tradycyjnym obiektem noclegowym jest Kisa Wärdshus, Tingshustorget 1, tel: 046 494 122 22,  kontynuujący tradycję starego zajazdu na którego fundamentach stanął dzisiejszy główny budynek hotelowy. Swego czasu to miejsce miało królewską rekomendację, służyło też za punkt postojowy blisko niebezpiecznej granicy szwedzko-duńskiej. Obecnie oferuje jedynki w cenie 750 SVK za noc a dwójki (ze śniadaniem) w cenie 950 SVK za noc. Alternatywą jest nocleg w gospodarstwie agroturystycznym i stadninie Bjärkeryd Södergård (tel. 046 735 282 165) położonym w spokojnym przysiółku na południe od miasta. Z drogi nr 23 tuż za miastem należy odbić w prawo w boczny trakt prowadzący do Björkhult. Następnie należy skręcić jeszcze raz w prawo w boczną drogę gruntową koło starego dębu. Blisko stąd na stok narciarski. Gospodarze oferują domek wakacyjny z wszelkimi udogodnieniami.  

INFORMACJA TURYSTYCZNA: Kinda Turistbyrå, Stora Torget 5, 59037 Kisa, tel: 049 41 94 90, e-mail: turistbyran@kinda.se., strona internetowa: www.kindaturism.se. Biuro udziela informacji zarówno o atrakcjach i wydarzeniach w gminie, jak i o możliwościach żeglugi po kanale Kinda. 

   

Rimforsa i okolice

Rimforsa leży nad przesmykiem wodnym pomiędzy jeziorami Järnlunden i Åsunden. Wioska u stóp wzniesienia Galghagen wzmiankowana była już w średniowieczu. Tędy biegł stary szlak drogowy na południe. Podążała nim abdykująca królowa Krystyna, a także Karol XI wizytujący Karlskronę. Większe znaczenie zyskała miejscowość dopiero po wybudowaniu kanału i linii kolejowej. Obecnie jest to bardzo ważny punkt na szlaku wodnym, ponieważ tutaj przynajmniej formalnie kończy się właściwy kanał a zaczyna system połączonych akwenów jeziornych ciągnący się dalej na południe. Oprócz tego przebiega tędy linia kolejowa Linköping-Vimmerby (Hultsfred) oraz droga główna 34.

W Rimforsa są obecnie 3 przystanie łodzi. Stary port (Brygga) znajduje się w południowej zatoce jeziora Järnlunden zwanej Smedjeviken. Nadal jest to największa marina jachtowa w okolicy. Okazyjnie zawija tam statek M/S Kind na swojej trasie z Linköpingu do Rimforsy. Na miejscu znajduje się parking, toaleta, prysznic oraz kuchnia polowa. Obecnie jednak statki białej floty rozpoczynają i kończą swoje rejsy w nowej przystani wybudowanej w 2008 roku i położonej po drugiej stronie osady w Björksund na brzegach jeziora Åsunden. Aby tam wpłynąć statek z Linköpingu pokonuje jeszcze cieśninę nad którą przerzucone są mosty drogowy i kolejowy.  

Od maja do sierpnia w piątek kursuje na tej trasie jeden statek w każdą stronę. Dodatkowo w lipcu podobne rejsy odbywają się we wtorki, czwartki i soboty. Żegluga z Linköpingu zajmuje 7 godzin (od 10 do 17) a w stronę przeciwną 6 godzin (od 10 do 16). Godziny te przynajmniej teoretycznie zsynchronizowane są z kursami pociągów lub autobusów na tej trasie, co umożliwia wycieczkę okrężną w ciągu jednego dnia, aczkolwiek bez możliwości zwiedzenia miejsca docelowego. Statki zatrzymują się także po drodze na 10 - 11 przystaniach opisanych w innych częściach przewodnika. Oprócz tej głównej tury można w sezonie letnim odbyć z nowej przystani w Rimforsa wieczorne rejsy po jeziorze Åsunden (niektóre piątki od czerwca do sierpnia, 19-22) lub po jeziorze Järnlunden do Brokind (dwie lipcowe soboty, 19-21.30). Szczegóły rezerwacji na stronie web:  https://www.rederiabkind.se, telefon kontaktowy: 070 638 02 30 lub 013 663 50, e-mail: kind@rederiabkind.se 
Trzecia przystań należy do klubu jachtowego Kinda Kanal Veteranbåts i znajduje się na północ od Björksund oraz hali sportowej Åsundahallen. Znajduje się tutaj bom i rampa. Klucz do obiektu wynająć można w motelu Kinda w pobliżu stacji benzynowej. 
Stacja na linii kolejowej Kustpilen z Linköpingu do Oskarshamnu i Kalmar. Pociągi kursują mniej więcej co 2 godziny. Brak poczekalni i kas biletowych. Przy stacji jest także przystanek autobusowy przy którym zatrzymują się autobusy nr 540 i 546 relacji Linköping - Kisa. Inne autobusy na tej trasie to ekspresowe 38 i 39 stające na przystanku przelotowym w pobliżu ronda na drodze 34.
STACJE BENZYNOWE: INGO, Ulrikavägen 1, przy niej sklep z zapleczem gastronomicznym, Frodab, Kalmarvägen 1, lokalny sprzedawca paliwa (także ropy do diesli), usługi naprawcze silników do łodzi i urządzeń rolniczych

Jeżeli chodzi o nocleg najprostszym wyborem będzie Kinda Motell tuż przy rondzie (Ulrikavägen 1). Oferuje 12 pokoi dwuosobowych i jeden większy apartament dla maksimum 4 osób. Na miejscu parking, pizzeria, stacja benzynowa Ingo oraz supermarket spożywczy. Kontakt pod numerem telefonu: 070 860 48 95, e-mailem: info@kindamotell.se. Rezerwacja możliwa też bezpośrednio na stronie web: https://www.kindamotell.se.
Lepszym wyborem także pod względem cenowym wydaje się położone nieco dalej od centrum schronisko/hostel w kompleksie Liljegården. Pokoje do wynajęcia znajdują się zarówno w głównym budynku pałacowym jak i w sąsiednich oficynach. Obiekt dysponuje świetlicą z TV, kuchnią, jadalnią, bezpłatnym wifi. Możliwość wynajmu kajaka, gry w siatkówkę plażową, boule oraz grillowania. Dodatkowa opłata pobierana jest za pościel, ręczniki oraz końcowe sprzątanie. Można też zamówić śniadanie. Kontakt telefoniczny: 049 47 97 00, e-mail: info@liljeholmen.nu. Szczegóły na stronie internetowej https://liljeholmen.nu/. 
W sąsiedztwie położony jest ogród Östgötagården prowadzony przez organizację misyjną Evangeliska Frikyrka. Można skorzystać z noclegu na kempingu we własnym namiocie, przyczepie lub kamperze, ewentualnie w domku (sale zbiorowe). Do dyspozycji jest jadalnia i świetlica, strzelnica sportowa oraz kąpielisko. Kontakt i szczegóły pod telefonem 049 42 03 11 lub adresem mailowym ostgotagarden@telia.com 

Rimforsa Strand

3-gwiazdkowy hotel Rimforsa Strand to już wydatek ponad 1000 SVK za noc za osobę. Oprócz zwykłego noclegu oferuje pakiety usług z dodatkowymi atrakcjami. Ceny pokojów różnią się w zależności od widoku (droższe są te z oknami wychodzącymi na jezioro Åsunden). Na miejscu posiłki, sala konferencyjna i świetlica z TV. Obiekt jest dość molochowaty. Innym mankamentem jest brak plaży przy ośrodku. Telefon kontaktowy: 049 47 92 90, poczta e-mail: info@rimforsastrand.se
Ostatnią i darmową opcją jest plac biwakowy przy nowej przystani (Hallvägen 3). Jest tam miejsce dla 5 kamperów lub pojazdów z przyczepą kempingową. W budynku recepcji znajdują się toalety i sanitariaty (za opłatą).

Wjeżdżając do Rimforsa trudno przeoczyć wysoką sylwetę starego elewatora zbożowego stojącego w sąsiedztwie stacji kolejowej. Dziś nie jest już w pełni wykorzystywany a swoistą zmorą dla mieszkańców stały się gniazdujące na nim stada ptasie. 

Stary silos zbożowy w Rimforsa

Przy rondzie na rogatkach miasta stoi drewniana rzeźba trolla a podobna instalacja znajduje się po przeciwległej stronie drogi 34 w sąsiedztwie sklepu ogrodniczego a także przy szkole podstawowej w Björkliden. Główna ulica osady Kalmarvägen ciągnie się od mostu na wodnym przesmyku ku południowi zakręcając łagodnym łukiem. W pobliżu zakrętu na szerokich błoniach wzniesiono w 1992 roku nowoczesną kaplicę Dobrego Pasterza, ponieważ wcześniej zgromadzenie posiadało jedynie kościoły w wiejskich lokalizacjach w okolicy Rimforsy w Tjärstad, Hägerstad, Kättilstad i Oppeby. Zdecydowanie starsze XVII-wieczne pochodzenie ma gospodarstwo znane jako Gästgiverigård (1) położone po południowej stronie głównego placu. W dawnych czasach znajdowała się tutaj przydrożna karczma. Najbardziej okazały budynek mieszkalny w miejscowości pochodzi jednak ze znacznie późniejszego okresu. To dawny hotel kolejowy przy Järnvägsgatan 1 w sąsiedztwie stacji. Przez pewien czas mieszkał tutaj Åke Edvardsson autor poczytnych kryminałów. Przy Järnvägsgatan 8 znajduje się budynek zwany Godtemplargården mieszczący dom kultury, bibliotekę i sale kinową. W pomieszczeniach biblioteki warto odnaleźć oryginalny drewniany szyld dzieło artysty Gunnara Kennevada. Ulica Skolgatan prowadzi z "rynku" pod górę i dalej w kierunku przystani  nad jeziorem Åsunden. Wędrując tam miniemy nową halę gimnastyczną oraz willę Björksund (2) położoną w cieniu wzgórza Galghagen. Według badań archeologicznych w tej okolicy znajdowała się średniowieczna fortyfikacja zwana Forsholm. Budynek natomiast wzniesiony około 1915 roku był z początku rezydencją kupca hurtownika a potem wykupiony przez państwo stał się ośrodkiem kolonijnym. Wzdłuż Hallvägen można przejść drogą wzdłuż brzegu jeziora do strzeżonego kąpieliska z piaszczystą plażą, pomostem i boiskiem do siatkówki plażowej. W południowej części miasteczka tuż nad jeziorem znajduje się kompleks hotelowy Rimforsa Strand (3). Powstał w początkach XX wieku a w latach 60-tych został rozbudowany na centrum szkoleniowe firmy Saab. Przez około roku niezbyt zresztą szczęśliwym dyrektorem tego ośrodka był niejaki Johan Alfred Ander, późniejszy przestępca i zabójca, ostatni Szwed skazany na karę śmierci i jako jedyny uśmiercony w 1910 roku za pomocą gilotyny.
Po drugiej strony cieśniny Björksund w Linnäs mniej więcej w podobnym czasie Esbjörn Pontin, właściciel pobliskiego majątku Skedevi wzniósł swoją letnią willę. Jej nazwa Liljeholmen (4) pochodzi od starszej posiadłości jego przodków, która stała w miejscowości Blåvik pod Tranås. W 1952 roku do dworu wprowadziła się szkoła średnia prowadzona przez kościół Evangeliska Frikyrka zwany też misją z Örebro. Powstał duży kampus obejmujący kilkanaście obiektów w tym aulę, bibliotekę, salę gimnastyczną i jadalnię dobudowaną bezpośrednio do głównego dworu. Prowadzi się tutaj rozmaite kursy zawodowe i hobbystyczne  związane głównie z muzyką oraz tematyką religijną. Specyficzną duchową atrakcją tego miejsca jest ścieżka prowadząca przez szereg stacji symbolizujących kolejne tajemnice wiary (frälsarkransvandringar). W Polsce wiele sanktuariów posiada dróżki różańcowe, ta w Liljeholmen oparta na podobnym koncepcie łańcuszka z koralików, odróżnia się od nich swoistą symboliką poszczególnych kamieni oraz obrazów o dużym stopniu abstrakcji. Trasa jest dostępna dla wszystkich i oczywiście bezpłatna, traktowana jako rodzaj procesji czy modlitwy. Do kompleksu należy też stara wieża transformatorowa ustawiona na skalistym pagórku tuż ponad linią kolejową Kustpilen. Kiedyś towarzyszył jej oświetlony zegar. 

Trollegator

Około 9 km na zachód od Rimforsy znajduje się rezerwat przyrodniczy i jaskinie Trollegator. Leżą około 1 km na północ od drogi lokalnej prowadzącej do miejscowości Ulrika. System grot zapadliskowych powstał w wyniku lokalnego trzęsienia ziemi u schyłku epoki lodowcowej. Spowodowane ono było izostatycznym podnoszeniem się terenu po stopieniu czaszy lądolodu.  Główna jaskinia tworzy labirynt korytarzy o długości około 140 m ze sporą salą w części środkowej. Czerwone pasma na ścianach są wynikiem wytrącania się tlenków żelaza z substancji humusowych, chociaż w przeszłości uważano, że to rozmazana krew wołów porwanych przez trolle. Mniejsze jaskinie to Hästskon, Grytet i Jojes Hål. W sąsiedztwie istnieją również liczne formy powierzchniowe w postaci rowów, szczelin i oderwanych bloków granitu - prawdziwe "drogi trolli". Zwiedzanie jaskiń możliwe jest z własnym oświetleniem. Na miejscu znajdują się wiaty i palenisko do grilla.