Uppsala część 9 Z dworca kolejowego w kierunku rzeki Fyris

UPPSALA [11 km], 149,2 tys. mieszkańców

Lewobrzeżny fragment Uppsali pomiędzy linią kolejową a rzeką Fyris to najbardziej wielkomiejska część ośrodka, jego obecne centrum handlowe i usługowe oraz dzielnica o zdecydowanie odmiennym charakterze niż zdominowana przez kolegia prawobrzeżna strona. Z pewnymi drobnymi wyjątkami dominuje tutaj szachownicowa siatka dróg, która rozwijała się od czasów renesansu, kiedy to królowa Krystyna dokonała nowej lokacji wytyczając główny plac w tej części miasta (dzisiejszy Stora Torget). Ze względu na zimne zachodnie wiatry ulice biegnące w kierunku rzeki były zazwyczaj węższe od prostopadłych do nich w osi północ-południe stanowiących osie komunikacyjne tej części miasta. Na wygląd dzielnicy wpływ miały liczne pożary niszczące starą drewnianą zabudowę, nie uniknięto też licznych wyburzeń w latach 50-tych i 60-tych XX wieku mających w zamyśle zmodernizować stare centrum. W efekcie obok neorenesansowych kamienic projektowanych m.in. przez pochowanego na Starym Cmentarzu architekta Carla Axela Ekholma w poszczególnych kwartałach stoją nowe modernistyczne gmachy. W przeszłości ta część Uppsali obejmowała dwa dystrykty Kungsängen na południu i Svartbäcken na północy.

Już spod budynku dworcowego w osi ulicy Bangårdsgatan widoczna jest położona na wzgórzu po drugiej stronie rzeki charakterystyczna cylindryczna wieża zamkowa wskazująca kierunek marszu.

Uppsala Stadteatern - fragment fasady

Po przebudowie całego kompleksu Resecentrum w początku naszego wieku plac przed stacją kolejową przyjął nazwę Olofa Palmego premiera Szwecji zamordowanego w 1986 roku w zamachu w Sztokholmie. Zieleniec po jego północnej stronie otrzymał natomiast imię zasłużonego dla Uppsali architekta Gunnara Leche. Przy zielonych żywopłotach miejscowi powszechnie parkują swoje rowery. Niedaleko stąd przy Kungsgatan stoi główne dzieło wspomnianego miejskiego architekta, czyli gmach Teatru Miejskiego (1) z klasycystyczną kolumnadą przy wejściu. Budynek zaprojektowany jako Dom Ludowy (Folketshus) na przełomie lat 40-tych i 50-tych usiłował pogodzić tendencje klasycyzujące z panującym w tym czasie funkcjonalizmem. To jeden z większych teatrów w Szwecji z widownią na 530 widzów. Oprócz głównej sceny mieszczą się tutaj jeszcze trzy inne: Lillan (Mała), Ettan (w piwnicy) oraz Intiman (Kameralna) przypominająca raczej kawiarnię rewiową ze stolikami i konsumpcją. We wnętrzu znajdują się współczesne freski przedstawiające scenografie do sztuk Szekspira i Strindberga. Wspomniana ruchliwa arteria Kungsgatan zamykająca od strony miasta Olof Palme Plats to dawna grobla na rogatkach miasta, dopiero po wybudowaniu linii kolejowej jedna z głównych ulic śródmieścia. W narożnym domu pod numerem 59 mieściła się do niedawna główna siedziba informacji turystycznej - jednak ze względu na małą frekwencję instytucję zlikwidowano w końcu 2017 roku przenosząc biura do nowych budynków po drugiej stronie dworca kolejowego.

Pomalowany na pomarańczowo budynek jest częścią kwartału Svava, który w latach 90-tych XX wieku przekształcono na duże centrum handlowe z najlepszym wyborem egzotycznych smakołyków w całej Uppsali. Główne wejście na teren kompleksu znajduje się po przeciwległej stronie kwartału przy Vårfrutorget (róg Dragarbrunnsgatan i Bredgränd). Przy Bangårdsgatan znajduje się część hotelowa: obecny Svava Hotell a zaraz za nim elegancki gmach nieistniejącego już St Eriks Hotell. Już przy samej Fyrisån stoi natomiast ekskluzywny czterokondygnacyjny Grand Hotel Hörnan (2) z reprezentacyjnymi balkonami wychodzącymi w kierunku rzeki. Otwarty został w 1907 roku i był pierwszym budynkiem w Uppsali wyposażonym w centralne ogrzewanie. Bangårdsgatan to jedyna w tej części miasta szersza ulica biegnąca w stronę rzeki. Swoją dzisiejszą nazwę otrzymała dopiero po doprowadzeniu linii kolejowej w 1866 roku. Wcześniej był to niewielki zaułek Gräsgränd zapewne zgodnie z nazwą zarastający trawą. Po obu stronach ma teraz szerokie chodniki oddzielone od jezdni szpalerem drzew. Przebiega dodatkowo nieco po przekątnej w stosunku do siatki ulic. 

Pomnik na Fadimes Plats

Kończy się niewielkim trójkątnym zieleńcem na którym ustawiono statuę w formie drzewa ze złotymi owocami upamiętniającą bojowniczkę o prawa kobiet Fadimę Şahindal. Ta emigrantka z Kurdystanu została w 2002 roku zamordowana przez swojego ojca po tym jak wbrew jego woli pokierowała swoim życiem. Lustro wkomponowane w rzeźbę umożliwia przyjrzenie się własnej twarzy a może też zadumę nad poplątanymi ścieżkami honoru w głębi ludzkiej duszy. Po lewej stronie pod numerem 11 mieści się kościół baptystów. Pierwotnie stała w tym miejscu mniejsza kaplica należąca do kongregacji, w 1886 powstała obecna siedziba a jej koszty budowy przez wiele lat stanowiły spore obciążenie finansowe dla członków zboru. Najbardziej okazałym gmachem przy ulicy jest jednak stojąca przy kolejnym skrzyżowaniu dawna siedziba Riksbanku. Nad narożną bramą wyrzeźbiony jest kartusz herbowy z godłem trzech koron. Na przeciwległym narożniku stoi wysoki ceglany gmach przypominający nieco zamek obronny. To dawna stacja telegraficzna (Telegrafverket) i centrala telefoniczna wzniesiona w latach 1916-17 przez Arona Johanssona najbardziej znanego z projektu szwedzkiego parlamentu. W kwartale Draken znajduje się dzisiaj siedziba uppsalskiego oddziału szwedzkiego radia. Przy głównej bramie od strony Vårfrutorget (3) odbywają się czasami rozmaite festyny, kiermasze albo kameralne koncerty. Sam placyk z niewielką fontanną iluminowaną ledowym światłem powstał na miejscu średniowiecznego kościoła św. Marii Panny spalonego w pożarze w 1543 roku. Dzisiaj w kwartale Pantern po jego północnej stronie znajduje się współczesna świątynia komercji, czyli najstarsza galeria handlowa w mieście nazywana Forum. Jej początki były niechlubne. Ze względu na duże spożycie koniaku, rumu i ponczu zwłaszcza przez brać akademicką oraz stacjonujących w mieście żołnierzy postanowiono mimo protestów nobliwych obywateli otworzyć w tym miejscu pijalnię napojów alkoholowych. Przyznać trzeba, że neoromantyczna bryła budynku przypominała raczej urząd lub bardziej dystyngowany gmach użyteczności publicznej. Do dziś w starym Sprit Huset (4) na rogu Dragarbrunnsgatan i Smedgränd znajduje się lokal w którym napić się bez wątpienia można, chociaż serwowany tam alkohol jest nieco bardziej wyrafinowany. Spółdzielczy dom towarowy powstał w 1953 roku. Główne wejście znajduje się po przeciwległej stronie kwartału na placu zwanym Forumtorget. Zaułki Smedgränd i Bredgränd ciągną się dalej w kierunku rzeki. Ten pierwszy dociera do Östra Ågatan przy wysokiej narożnej zielonej kamienicy zwanej Tidningshuset. Zegar wmurowany w relief nad narożnym oknem przypomina że kiedyś mieściła się tutaj siedziba burżuazyjnej poczytnej gazety Tidningen Upsala konkurującej z uniwersytecką Upsala-Posten. Jej kontynuatorką jest wychodzący po dziś dzień tabloid Upsala Nya Tidning. 

Dom kupca Lagerkvista na rogu Dragarbrunnsgatan i Vretgränd

Zwłaszcza za czasów redaktora naczelnego Johana Olofa Sundvallsona dziennik słynął z uczestnictwa w lokalnych sporach dotyczących powstania gazowni czy przebiegu linii kolejowej. Pojawiało się tam wiele ostrych ripost utrzymywanych blisko granicy dobrego smaku. Drugi zaułek wychodzi na niewielką kładkę dla pieszych zwaną Västgötaspången, którą przejść można na przeciwległy brzeg do dzielnicy uniwersyteckiej. Jakieś sto kroków na południe od mostku natkniemy się na nadrzecznej promenadzie na wielkie mosiężne cielsko stanowiące syntezę ryby i spoczywającego człowieka. Dzieło jest wariacją na temat motywu biblijnego Jonasza i stanowi najbardziej widoczny fragment większej instalacji zdobiącej ten fragment nabrzeża. Uliczną sztukę obejrzeć też można w położonym dalej na południe zaułku Vretgränd stanowiącym naturalne przedłużenie ku rzece podziemnego pasażu biegnącego pod torami kolejowymi. Instalacja znajduje się już na początku przejścia przy Kungsgatan. Warto w to miejsce zajść po zmroku, bowiem fotokomórka uruchamia ledowe światło ukształtowane w postać morskiej fali. Ciekawe artystyczne wnętrze znajduje się też przy Dragarbrunnsgatan w sąsiedztwie Vretgränd. Miejsce to nosi nazwę znanego w Szwecji autora piosenek (najbardziej znaną jest skoczna Sammling vid Pumpen) i studenta uniwersytetu w Uppsali Ulfa Pedera Olroga. Mamy tu mural, uliczne oświetlenie imitujące sypialne abażury i niewielkie rzeźby przy ławeczkach dopełniające wystroju woonerfu. W środkowej części Vretgränd zachowało się kilka starych drewnianych domów. Najstarszy z nich pochodzi jeszcze z XVIII wieku. W narożnym parterowym budynku mieścił się sklep żelazny Alfreda Paulinusa Lagerqvista (5) po którym pozostał napis nad wejściem. CDN                                                            

Uppsala część 7 Wzdłuż rzeki Fyris na południe

UPPSALA [11 km] / 149,2 tys. mieszkańców

Rzeka Fyris przepływa przez centrum miasta, bowiem to od niej jako ważnej drogi transportowej rozpoczęła się kariera ośrodka. Pierwszy odcinek prowadzi wśród zwartej zabudowy miejskiej, dalej na południe ciągną się rozległe tereny zielone: parki i widokowe wzgórza.

Najkrótsza droga z katedry na nadrzeczny Fyris Torg (1) biegnie schodami przez narożny budynek zwany Domtrapphuset. Plac pełnił w przeszłości funkcję targową. Handlowano tutaj drewnem. Obecnie środek płyty zajmuje parking. W dawnej toalecie publicznej (zachowane zostały dawne muszle klozetowe) mieści się obecnie galeria sztuki zwana London Gallery ze względu na upodobnienie do stacji metra w stolicy Anglii. Obok stara pompa wodna tuż nad obudowanym kamienną kostką korytem rzeki. Plac z lewobrzeżną częścią miasta łączą dwa mosty: Dombron po stronie północnej (obecnie zamknięty dla ruchu samochodowego) i Nybron po stronie południowej. W zachodniej pierzei znajdował się dawniej hotel Gillet modny w latach 60-tych ubiegłego wieku,  znany z ekskluzywnej restauracji oraz kasyna. To tutaj podobno po raz pierwszy spotkała się para komików Hasse i Tage. W sąsiednim budynku biuro informacji turystycznej. Róg Drottninggatan w przeszłości nazywany był politycznym zakątkiem, ponieważ wywieszano tutaj najnowszy numer gazety i zawsze gromadziła się grupka komentująca aktualne wydarzenia. Ku południowi wzdłuż rzeki prowadzi Västra Ågatan. Pod numerem 12 "Spegeln" - największe kino w centrum miasta z nowym oddziałem Filmstaden w budynku obok. Ten drugi to wzniesiona na palach w bagnistym gruncie siedziba Bractwa Norrlandzkiego (2) - piękny budynek w stylu holenderskiego renesansu z 1889 roku, którego fasadę zaprojektował sztokholmski architekt Isak Gustaf Clason. 

Fasada siedziby Bractwa Västgöta od strony rzeki

Pod numerem 18 jeden ze starszych budynków w mieście - siedziba Bractwa Västgöta (3). Na fasadzie od strony rzeki widnieje data 1666 - czas kiedy cały kompleks został rozbudowany, ale sam dom jest jeszcze starszy. Według źródeł pisanych powstał około 1604 roku a ślady podpiwniczenia wskazują na jeszcze wcześniejsze datowanie. Główna sala ozdobiona jest malowidłami przedstawiającymi zamki i kościoły Västergotlandii według szkiców Erika Dahlbergha ze zbioru Suecia Antiqua. Siedziba dała nazwę pobliskiej kładce nad Fyrisån łączącej Bredgränd i Slottsgränd. Siedziby bractw uniwersyteckich znajdują się też w okolicznych kwartałach. Willa przy Trädgårdgatan 9 służy nacji Gästrike-Helsinge, a pałacyk pod numerem 15 bractwu Östgöta (5). Ten drugi to neorenesansowy gmach otwarty w 1885 roku przez samego króla Oskara II. Posiada piękna salę bankietową na 300 osób. Funkcjonuje tu również bar mleczny serwujący świetne gofry. Na rogu wąskiej uliczki Slottgränd biegnącej w kierunku zamku znajduje się kościół rzymskokatolicki św. Wawrzyńca (St Lars). Stanowi on część kwartału Munken (4) w którym znajdowały się głównie kolegia medyczne i chemiczne uniwersytetu. Wewnątrz zachowały się jedne z najstarszych budynków akademickich w tym laboratorium chemiczne zbudowane w połowie XVIII wieku a funkcjonujące później jako uniwersytecka drukarnia. Pracowali tu znani naukowcy Carl Wilhelm Scheele i Torbern Bergman. Västra Ågatan kończy się przy moście Islandsbron. To dość ważny punkt w topografii miasta. Z mostu widoczna jest niewielki próg wodny. Poniżej niego znajduje się przystań żeglugowa.
Stylowy statek rzeczny M/S Enköping wypływa w sezonie letnim na rejs wzdłuż rzeki Fyrisån do Ekoln. Degustacja krewetek z szampanem. Inne rejsy odbywają się dalej na jezioro Melar i do zamku Skokloster.
Nad samą rzeką przy wejściu do parku stoi zabytkowy budynek stacji pomp z 1875 roku. Obecnie we wnętrzu mieści się wystawa poświęcona historii miejscowych wodociągów oraz technice uzdatniania wody.
Ekspozycja udostępniana jest w sezonie letnim we wtorki i czwartki między 11 a 15. Wstęp bezpłatny.
Perspektywę w kierunku wzgórza zamkowego wypełnia staw Svandammen (6). W XVI wieku stanowił on część parku zamkowego. Na wyspie znajdował się domek dla łabędzi od których wziął nazwę cały ten akwen. Niestety kilka lat temu zmarł ostatni tutejszy przedstawiciel tego gatunku - samiec Aleksander i póki co w stawie pływają jedynie kaczki. Na jego południowym brzegu mieści się natomiast elegancka restauracja Flustret. Pierwszy pawilon w stylu szwajcarskim powstał w tym miejscu w 1842 roku a potem był kilkukrotnie przebudowany. Nazwa nawiązuje do ula (po szwedzku fluster), ponieważ zawsze przewijała się tu duża klientela z pobliskich kampusów uczelnianych, stąd mówiono, że pełno tu ludzi jak pszczółek w ulu. Dzisiaj odbywają się tutaj rozmaite okolicznościowe bankiety, koncerty i świąteczne imprezy. Bliżej zamku z restauracją sąsiaduje dawna hala sportowa a obecnie koncertowa Svettis z widownią na 1500 miejsc. 

W miejskim parku

Dalej na południe ciągnie się miejski park (7). Oferuje on dość szeroki wachlarz możliwości rekreacyjnych zarówno o charakterze sportowym jak i wypoczynkowym. Na środku sadzawki znajduje się niewielka wysepka Lycksalingsheten Ö z pięknym klombem kwiatowym. W głębi parku w żółtym domku ogrodnika znajduje się letnia kawiarnia a dalej na południe amfiteatr zwany Parksnäckan. Dzieci mogą bawić się w ogródku jordanowskim, z pewnością spodoba się im także niewielki pomniczek Filonka Bezogonka ustawiony w pobliżu rzeki Fyris. W parku jest też wiele rozmaitych rzeźb, trasy rowerowe i ścieżki do joggingu a także długi drewniany pomost spacerowy tuż nad samą rzeką. Można stąd podziwiać liczne barki i łodzie zacumowane na przeciwległym brzegu. 

Nowa kładka Hamnspängen łączy park z dzielnicą Kungsäng po lewej stronie rzeki. Po południowej stronie parku znajduje się remontowany obecnie akademicki kompleks sportowy ze stadionem piłkarskim oraz boiskami do gry w bandy a także torem do biegów narciarskich. Od zachodu ze Stadsträdgården graniczy kompleks szpitala uniwersyteckiego z położonymi na skarpie starszymi i nowszymi budynkami poszczególnych klinik. Kontynuuje on kilkusetletnią tradycję szpitalną w stolicy Upplandii rozpoczętą działalnością księży z katedry w XIV wieku. Pierwsza w Szwecji klinika psychiatryczna powstała w Ulleråker w 1858 roku. Dziś w jednym z budynków tego dawnego szpitala mieści się Muzeum Historii Medycyny w którego zbiorach obejrzeć możemy XVII-wieczne narzędzia chirurgiczne, stare lampy rentgenowskie i rozruszniki serca. Osobną część wystawy poświęcono psychiatrii: życiu codziennemu izolowanych pacjentów i postrzeganiu choroby psychicznej w społeczeństwie. Ciekawym miejscem ekspozycji jest stylowa apteka wraz z wystawą poświęconą medycynie ludowej.
Placówka otwarta jest w niektóre weekendy oraz we wtorki i czwartki między 13 a 17. Wstęp wolny poza specjalnymi wykładami odbywającymi się w niedziele (bilet 40 SVK). Kontakt telefoniczny: 018 611 26 10, e-mail: info@mhm.uu.se. Strona web: http://www.medicinhistoriskamuseet.uu.se/. Dojazd z centrum autobusem nr 4 w kierunku Gottsunda (przystanek Kronparksgården)   

Logo festiwalu reggae

W kierunku południowym biegnie wzdłuż brzegu Fyris ścieżka rowerowa oraz promenada spacerowa. Na położonych nad rzeką łąkach znajduje się estrada i główna arena upsalskiego festiwalu reggae (URF) - najstarszego i największego spotkania fanów tej gorącej muzyki w Skandynawii. Droga ta kończy się przy zwodzonym moście Kungsängsbron. Zbaczając w prawo w okolicach toru minigolfa można dojść na Pollackbacken. Najciekawsza droga w tamtym kierunku biegnie znakowanym na żółto szlakiem pieszym przez porośnięte sosnowym lasem wzgórze Kronåsen. Na jego szczycie znajduje się monumentalny pomnik Carla Millesa Sven Sture (8) z bardzo wysokim kamiennym postumentem ustawiony na pamiątkę bitwy pod Brunkenbergiem. Niestety podziwianie posągu zakutego w zbroję rycerza utrudnia wysoki las - jest on jednak dostrzegalny z dalszej perspektywy, np. z autostrady A4 albo linii kolejowej na południe od Uppsali. Na temat lokalizacji tego projektowanego już w 1871 roku monumentu było wiele kontrowersji. Pewna grupa aktywistów ustawiła nawet tekturową replikę pomnika na koronie wzgórza zamkowego w osi Norbyvägen, aby w ten sposób unaocznić jego lepszą lokalizację. Skandynawskie deszcze nie pozwoliły jednak wytrwać zbyt długo tej makiecie. Pod pomnikiem znajdziemy stoły i ławy - miejsce piknikowe. Szlak żółty biegnie dalej w kierunku polany z uroczym Brunnspaviljongen (9). 

Koszary Pollackbacken

W okolicy znajduje się kilka źródeł mineralnych z których już od XVIII wieku korzystali kuracjusze z Uppsali. W tamtym czasie w pawilonie odbywały się rozmaite zabawy i pikniki - dzisiaj mieści się tutaj przedszkole. W pobliżu powstała też karczma Eklundshof przekształcona obecnie w centrum konferencyjne z kilkunastoma pięknie odrestaurowanymi drewnianymi budynkami w stylu szwedzkim. Teren na którym się znajdujemy to dawna dolina transfluencyjna zwana Geijersdalen jako że romantyczny poeta zwykł się przechadzać po tym ustroniu. Lodowiec przeciął tutaj łańcuch wzgórz ozu upsalskiego a dawną formę wykorzystał niewielki strumień wpadający do rzeki Fyris. Szlak prowadzi na Pollackbacken (10) dawne błonie, które służyło ćwiczeniom wojskowym. Jego "polska" nazwa ma związek z koronacją Zygmunta III Wazy w katedrze upsalskiej i stacjonującymi tu wtedy polskimi oddziałami. Obecnie teren ten stanowi kampus uniwersytecki a w budynkach koszarowych z początku XX wieku mieszczą się nowoczesne laboratoria fizyczne oraz centrum informatyczne. Duży głaz z autografem króla Karola Gustawa upamiętnia militarną przeszłość tego obszaru.                             

Uppsala część 1

UPPSALA [11 km] / 149, 2 tys. mieszkańców

To jedno z najstarszych szwedzkich miast dzięki olbrzymiej katedrze i równie sławnemu uniwersytetowi do dzisiaj cieszy się zasłużoną renomą i zainteresowaniem turystów. Jest siedzibą licznych muzeów a tutejsze uliczki zwłaszcza w okolicach katedry pełne są akademickiego ducha i porównanie z angielskimi ośrodkami takimi jak Oxford czy Cambridge jest jak najbardziej na miejscu. Czerwień pomalowanych murów kontrastuje tutaj z soczystą zielonością drzew. W Uppsali wiele lat swego życia spędzili m.in. Karol Linneusz, Anders Celsjusz, Ingmar Bergman, Jakub Berzelius, Anders Jonas Ångström czy Svante Arrhenius. Po uczonych pozostały liczne pamiątki.  Obecne centrum miasta znajduje się na miejscu średniowiecznej przystani Östra Aros, gdzie wikingowie znad jeziora Mälar zwykli pozostawiać swoje łodzie udając się do ośrodków władzy i kultu. Główny ośrodek leżał wtedy jakieś 3 km na północ w miejscu zwanym dziś Gamla Uppsala. Na łąkach nad rzeką Fyris miała miejsce historyczna bitwa w której Eryk Zwycięski pokonał swojego bratanka Styrbjörna i zdobył tron królestwa Swewów. O zdarzeniu tym opowiadają przeróżne nordyckie sagi, kronika Gesta Danorum a nawet oddalone o kilkaset kilometrów świadectwa zapisane na kamieniach runicznych. Rzeka dzieli Uppsalę na dwie mniej więcej równe części. Na wschodnim brzegu mamy dzielnicę handlową, usługową i administracyjną z dworcem kolejowym, ratuszem i licznymi domami towarowymi usytuowanymi wzdłuż pieszych bulwarów. W zachodniej części miasta rozciągniętej na niewysokich wzgórzach upplandzkiego ozu koncentruje się większość zabytków, w tym zamek, archikatedra oraz wielki kampus uniwersytecki. Oprócz nobliwych budynków uczelnianych uroku tej dzielnicy nadają liczne skwery, parki i tereny zielone tworzące przyrodnicze korytarze prowadzące w kierunku otwartych przestrzeni na peryferiach. O każdej porze roku warto więc pospacerować zgodnie ze śladami dawnych naukowych przechadzek Karola Linneusza.

Obraz Mårtena Eskila Winge przedstawia scenę po bitwie pod Fyrisvellir

Najbliżej Uppsali leży sztokholmski port lotniczy Arlanda, na który mniej więcej co godzinę kursują pociągi regionalne z dworca centralnego oraz autobusy z numerem 801. Kontakt telefoniczny z informacją lotniskową 010 109 10 00. Informacje uzyskać można także drogą mailową pod adresem: info@arlandaairport.se

Centralny dworzec kolejowy (UPPSALA C) znajduje się po wschodniej stronie Starego Miasta przy placu Olofa Palmego. Stary budynek stacyjny pochodzi z 1866 roku i od kilku lat nie jest już eksploatowany zgodnie z pierwotną funkcją (mieści się tutaj tylko restauracja). W 2010 roku otwarto nowy gmach RESECENTRUM mieszczący zintegrowane kasy i poczekalnie dla kolei dalekobieżnych, regionalnych i lokalnych oraz autobusów. Kontakt telefoniczny pod numerem 0771 75 75 75 lub poprzez stronę web www.sj.se. Kasy otwarte od 7.00 do 20.00, w weekendy od 9.00 do 17.00. Półki do przechowywania bagażu, toalety, fotoautomat. Pasaż handlowy. Darmowe Wi-Fi. 

Fontanna Näckans Polska

Przed wejściem do starego budynku stoi emblematyczna, choć dosyć obsceniczna fontanna o swojsko brzmiącej nazwie Näckens Polska. Praca Brora Hjortha z 1967 roku z naszym krajem nie ma jednak zbyt wiele wspólnego, dotyczy raczej szwedzkiego folkloru, muzyki i tańca. Pewne szczegóły anatomiczne posągów budzą spore kontrowersje i to do tego stopnia, że stały się już powodem dyplomatycznego konfliktu z udziałem japońskiego cesarza, który odwiedził Uppsalę z okazji Dni Linneusza. Magistrat zadecydował więc o dyskretnym przesłonięciu fragmentu rzeźby parawanem z wysokich kwiatów. Widok wzdłuż osi Bangårdsgatan z zamkiem na ostatnim planie jest już zdecydowanie bardziej obyczajną wizytówką starej Uppsali oglądaną zaraz po przyjeździe do miasta. Dwie inne nowoczesne rzeźby  Tony'ego Craggsa są już mniej kontrowersyjne. Łańcuch Wydarzeń formą przypomina spiralę DNA albo smużkę dymu wydobywającego się z parowozu. Stoi na końcu podziemnego pasażu łączącego Stadhusgatan, perony dworca z galerią i hotelem po drugiej stronie torowiska. Po przeciwnej stronie pasażu przy peronach natkniemy się na utrzymaną w podobnym stylu rzeźbę Dyskusja. Dworzec w Uppsali posiada aż 10 peronów. Te oznaczone numerami 1 i 2 zazwyczaj obsługują pociągi w kierunku północnym do Gävle, Dalarny, Östersund a także dalej w kierunku Sundsvall i innych portów nad Zatoką Botnicką. Raz na dobę przejeżdża przez stację nocny pociąg w kierunku Narviku. Przy peronach 7 i 8 stają pociągi dalekobieżne i regionalne w kierunku południowym. Uppsala ma bezpośrednie połączenie m.in. z Malmö, Linköpingiem i Örebro. Przynajmniej co godzinę kursują pociągi do Sztokholmu. Część z nich odjeżdża z peronów przeznaczonych do ruchu lokalnego. Do Uppsali dociera bowiem najdalej na północ wysunięta linia sztokholmskiej komunikacji podmiejskiej z numerem 38 startująca z miejscowości Tumba. Tory oznaczone numerami 3 i 4 prowadzą ku południowi, numery 5 i 6 w kierunku północnym. Tutaj wsiąść możemy również do składów i autobusów szynowych kursujących do Sali, Tjerpu i Gävle. Z peronów 9 i 10 odjeżdżają natomiast turystyczne pociągi wąskotorówki Uppsala-Lenna.

Dworzec kolejowy Uppsala Central (stary budynek)

Autobusy dalekobieżne Swebus, Viking Line i Eckerölinjen odjeżdżają ze stanowisk położonych po wschodniej stronie dworca kolejowego przy przeszklonej galerii handlowej Stationsgalerian. Ruch lokalny i regionalny kursuje natomiast z przystanków oznaczonych symbolami A, B, C i D po zachodniej stronie dworca. Z kierunków turystycznych warto wspomnieć o częstych połączeniach do Sali (linie 848, 865), Sigtuny (183, 188), Enköpingu (221-226, 804), Västerås (774) a także na wybrzeże Roslagenu (do Östhammar i Öregrund oraz Hallstavik). Do Starej Uppsali dojedziemy stąd autobusem 110 do Storvreta (do przystanku Regins Väg). Rozkłady sprawdzić można na stronie web Resecentrum: https://www.ul.se/ Zakup biletów jest tańszy w kasach dworcowych niż na pokładzie autobusu.

Cale miasto podzielone jest na strefy parkingowe według których ustalana jest wysokość opłat. Centrum wraz z zabytkową dzielnicą na prawym brzegu Fyrisån znajduje się w strefie A i B. Opłaty pobierane są od poniedziałku do piątku w godzinach 8.00-18.00. Ale już na obszarze kampusu uniwersyteckiego można zatrzymać auto bez żadnych opłat i udać się spacerkiem w kierunku centrum miasta. W Uppsali działa też system podziemnych garaży znajdujących się często w obrębie posesji mieszkalnych albo budynków handlowych i biurowych. Należą one do sieci QPark (opis lokalizacji na stronie web: http://www.q-park.se). Największe znaczenie z punktu widzenia turysty zmotoryzowanego mają garaże City (St Olofsgatan), Grimhild (Dragarsbrunngatan 66), Svava (Dragarsbrunngatan 50), Smeden (Smedsgränd), Badhus (St Persgatan), St Per Galerian (Dragarsbrunngatan 21),       
INNE PARKINGI w centrum miasta:
St Eriks Torg (u podnóża katedry), Fyristorg (nad rzeką), Stadhusgatan (przy Stadhuset), Von Kremers Allée (Blåsenhus), pod zamkiem

STACJE BENZYNOWE:
Grupują się raczej poza centrum miasta, np. w dzielnicy Svartbäcken lub Industristaden. Cztery konkurencyjne stacje Statoil, 7Eleven, Preem i OKQ8 są przy skrzyżowaniu Vaksalagatan i Tycho Hedéns väg. Inne lokalizacje: Jet, Svartbäcksgatan 75, Kungsgatan róg Vimpelgatan; Tanka, Kungsängsesplanaden (przy salonie Volvo), OKQ8 Kungsgatan 97, 7Eleven, Kungsängsvägen; St1, Råbyvägen 1